خلخال2

 
عید رمضان بر همگان مبارک
نویسنده : میرهادی خلخالی زاویه - ساعت ٥:٤٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٧ شهریور ،۱۳٩٠
 

عید فطر از آن عیدهائی است که بر خلاف شهرهای بزرگ که این روز بیشتر یک عید رسمی  و روز تعطیل است تا یک عید سنتی ,در شهر ما خلخال و روستاهای اطرافش یک روز خاص و به یاد ماندنی و یک عید به تمام معنا با مراسم سنتی خاص آن می باشد.از چند روز به عید مانده زنان سرزمین من با وجود اینکه روزه دار هستند ولی به شوق رسیدن عید فطر فرش و گلیم ها را می شویند و خانه تکانی می کنند تا همه جا به پاکیزگی دلهای صیقل خورده روزه داران گردد.گونی های برنج را به آسیابهایی که دیگر همه برقی شده اند می سپارند تا آسیاب کنند و آرد لازم برای تهیه شیرینیهای محلی آماده باشد.شب عید فطر همه خانواده هائی که دختر به خانه بخت فرستاده اند ظرفی از غذاهای خوشمزه می پزند و در دیس کشیده همراه با خلعتی که معمولا یک قواره پارچه  است تحفه می برند.البته آنها که تازه دختر خود را عروس کرده اند تحفه مفصل تری می برند یعنی یکی دو دیس حلوا و نان برنجی که در شهر ما به آن قندچورگی می گویند و زنان از آردبرنجی که آسیاب کرده اند می پزند و برای تازه عروس هدیه می برند. حتی آنها که چند سال است دختر شان به خانه بخت رفته هم این رسم زیبا را بجا می آورند و حتی با فوت پدر و مادر برادر بزرگتر معمولا این رسم را به جانشینی از پدر و مادر اجرا می کند.سالهای گذشته علاوه بر قند چورگی زنان خلخال  در این روزها حلوا هم می پختند که بخاطر تغییر ذائقه افراد و همینطور سخت تر بودن پختن حلوائی که گاه سفت می شد و باید با چکش خردش می کردی و گاه خیلی شل و همینطور برای تهیه اش می بایست از عسل استفاده می شد,اینروزها کمتر تهیه می شود ولی هنوز هم بعضی خانمهای خوش سلیقه می پزند و عجب طعمی دارد وقتی با روغن و عسل طبیعی پخته شود و تخم گشنیز و ادویه هائی مثل دارچین در آن به کار برده شود.این حلوا را در دو نوع با آرد گندم یا ساری حالوا یا به قولی یاغ حالواسی و با آرد برنج یا بال حالواسی می پختند. شب عید فطر همه به دیدار اهل قبور می روند و در گذشته همه حلوا بر سر قبور خیرات می کردند و بچه ها چه کیفی می کردند در جمع کردن حلوا .اما حالا همه از این کیکها و تی تاپهای بسته بندی بر سر خاک رفتگانشان خیرات می کنند که گرچه شاید بهداشتی تر است ولی من اصلا دوست ندارم گرچه تک و توک هنوز همان رسم قدیم را بجا می اورند.

واما روز عید فطر درست مثل عید نوروز در شهرهای بزرگ,همه از پیر و جوان به دید و بازدید اقوام می روند و میزبان ,انواع قند چورگی وامروزه البته کمتر حلواهای رنگارنگ را در سفره چیده و آماده پذیرائی می شود.با اینحال قندچورگی بخش اصلی پذیرائی این روز را تشکیل می دهد و میدان رقابت خانمهای خوش سلیقه در تهیه خوشمزه ترین و خوش فرمترین قندچورگی  حسابی در این روز داغ می شود.گاه دید و بازدید این عید تا روزهای بعد هم ادامه می یابد و به یک روز خلاصه نمی شود.مثل دیگر اعیاد در این روز هم معمولا اول به خانواده هائی سر زده می شود که عزیزی را به تازگی از دست داده اند و در واقع قارا بایرام گرفته اند و در این خانواده ها به جای قند چورگی فقط از حلوا برای پذیرائی استفاده می شود.

گرچه به خصوص برای ما قدیمی ترها این عید کمتر حال و هوای گذشته را دارد ولی هنوز در سرزمین ما نوع خاصی برگزار می شود که با بقیه مناطق متفاوت است و مخصوص شهر ماست.

                                                                          بایراموز مبارک